شب های قدر

بعد مدتی یکنواختی درست یا غلط تنوع شگرف 2 روزه ای ترتیب دادم از نظر من درست شبهاي خوبی بود، شبهاي متفاوت، شبهاي پر هیاهو، آخ که چقدر انتظار همچین شبهایی رو داشتم فقط کاش اضطراب قصاص نداشتم که منهای آن شبهای رویایی بود گاهی همین لحظات کوتاه پر هیجان. برای یک عمر بسه ارزش تجربه کردن داشت انگار تو این دنیا نبودم، دور بودم از همهمه این ذهن مغشوش و در نهایت یک تجربه: هیچ کس مسوول عقده های کسی نیست همه همان جایی هستند که باید باشند برای رسیدن به جایگاه دیگری باید تلاش کرد و گاهی حضور کسی در زندگیت معجزه میکنه و لزوماً نباید اون کس خیلی خاص باشه گاهی معمولی ها هم تو زندگیت رو میتونن تغییر ب شب های قدر...

تو حرف زدن، تو تلنگر استادم. انقدر که ساعت 2 شب تونستم قلب کسی را به تپش بندازم تو عمل میلنگم، امشب با کسی هستم که مثل همه آدم های دیگه اشتباه گرفتمش متفاوت از کسی بود که تو ذهنم ساخته بودمش حرفام تلنگری برای هر دو نفرمان بود شاید برای من بیشتر. خدایا این مسکن تا کی دوام داره، یک ساعت، یک روز،یک ماه یا یک قرن یا حتی تا یک زندگی روزی چندتا از این مسکن ها لازمه دز ش را تا چقدر ببریم تا کی. امشب احساس.... کردم با کسی نیستم از خودم میگم، من به آزادی ایمان دارم لطف بسیار بزرگی در حق خودمان خواهیم کرد اگر کسانی که ذهنمان را مسموم میکنند رها کرده و به آرامش پناه ببریم و کاش به جای دیگری شب های قدر...

وقتی بودن کسی تمام شد،باید پذیرفت که تمام شده. دست و پا زدن فایده ای ندارد. باید بگذاری برود پی کار و زندگش، باید قبول کنی شبیه خوردن نوشیدنی که به انتها میرسد،به انتها رسیده. با چسباندن نی به انتها و هورت کشیدن، چیزی عایدت نمیشود جز صدایی ناموزون این صدای عجز و زلالته که فقط توجه اطرافیان را جلب میکنه باید یه جایی نی را از دهانت بگیری و لیوان را زمین بزاری و بیخیال چند قطره آخر شوی باید بگذاری برود هورت کشیدن کسی که تمام شده دردی را درمان نمیکنه + نوشته شده در جمعه ۱۳۹۶/۰۴/۰۹ساعت 23:3 توسط سعید قهرمانی | شب های قدر...